2  |  2

جریان های درآمدی در مدل کسب و کار

جریان های درآمدی در مدل کسب و کار

همان طور که در مقالات گذشته راجع به مدل کسب و کار و کانال های آن توضیح دادیم در این مقاله می خواهیم درباره جریان های درآمدی در مدل کسب و کار صحبت کنیم. جزء سازنده جریان های درآمدی نشان دهنده درآمدی است که شرکت از هر بخش از مشتری کسب می کند (هزینه ها باید از درآمدها کسر شوند تا سود بدست آید). شرکت باید از خود بپرسد که هر بخش مشتری واقعاٌ برای چه ارزشی تمایل به پرداخت پول دارد؟ در صورتی که شرکت به این سؤال پاسخ درستی دهد، قادر به ایجاد یک یا چند جریان درآمدی برای هر بخش مشتری می شود. هر جریان درآمدی ممکن است سازوکارهای قیمت گذاری مختلفی داشته باشد؛ مانند قیمت های چانه زنی، مزایده، بر اساس بازار، بر اساس مقدار و یا مدیریت بازده. این بخش در جست و جوی یافتن پاسخ برای سؤالات زیر است:

  آنها در حال حاضر برای چه چیزی پول می پردازند؟ چگونه پول می پردازند؟
ترجیح می دهند چگونه بپردازند؟
هر جریان درآمدی چه سهمی از کل درآمدها را به خود اختصاص می دهد؟
 

جریان های درآمدی در مدل کسب و کار

مدل کسب و کار می تواند شامل دو نوع مختلف از جریان های درآمدی باشد:

1)درآمدهای تراکنشی:

درآمد تراکنشی، حاصل پرداخت مشتری برای یکبار خرید است.

2)درآمد تکرارپذیر:

درآمد تکرارپذیر حاصل پرداخت های مکرر مشتریان در قبال ارائه یک ارزش پیشنهادی یا فراهم سازی خدمات پس از فروش برای آنهاست.

راه های گوناگونی برای ایجاد جریان درآمدی وجود دارد:

فروش دارایی:

فروش دارایی از فروش حقوق مالکیت یک محصول فیزیکی ناشی می شود. شرکت آمازون، کتاب، موسیقی، لوازم الکترونیکی و ... را بصورت آنلاین می فروشد.

حق استفاده:

حق استفاده دومین راه ایجاد جریان درآمدی در ازای استفاده از یک خدمت خاص ایجاد می شود. مشتری هرچه بیشتر از آن خدمت استفاده نماید، باید پول بیشتری هم بپردازد. یک اپراتور تلفن با احتساب دقایق مکالمات مشتریان خود از آنان کارمزد می گیرد.

حق عضویت:

حق عضویت با فروش دسترسی مداوم به خدمات ایجاد می گردد. یک باشگاه ورزشی برای دسترسی اعضای خودبه وسایل ورزشی باشگاه بصورت ماهیانه یا سالیانه از آنها حق عضویت می گیرد.

قرض دادن/اجاره دادن/لیزینگ:

این جریان درآمدی از اعطای یک امتیاز انحصاری برای استفاده موقتی از یک دارایی بخصوص به مدتی معین و در ازای پرداخت مبلغی معین ایجاد می گردد.

اعطای حق امتیاز:

این جریان درآمدی با دادن اجازه به مشتریان برای استفاده از مالکیت معنوی تحت حفاظت در ازای پرداخت هزینه حق امتیاز ایجاد می گردد. درواقع این امر، امکان ایجاد درآمد از سرمایه معنوی را برای دارندگان این حق امتیازها ممکن می سازد، بدون اینکه آنها مجبور به تولید محصول یا تجاری نمودن خدمتی باشند.بطور مثال، صاحبان حق اختراع در بخش های فناوری، حق استفاده از یک فناوری به ثبت رسیده را در مقابل پرداخت هزینه حق امتیاز به شرکت ها می بخشند.

دستمزد کارگزاری:

دستمزد کارگزاری از انجام خدمات واسطه گری میان دو یا چند طرف ناشی می شود. به عنوان مثال، ارائه دهندگان کارت اعتباری با گرفتن درصدی از ارزش هر تراکنشی که بین تجار و مشتریان دارنده این کارت ها انجام میشود، کسب درآمد می نمایند.

انجام تبلیغات:

انجام تبلیغات از پرداخت کارمزد در ازای انجام تبلیغ برای یک محصول، خدمت یا برند خاص ناشی می شود.صنعت رسانه و برگزارکنندگان مسابقات ورزشی بطور سنتی بسیار متکی بر درآمدهای ناشی از تبلیغات هستند.

هرجریان درآمدی ممکن است سازوکار قیمت گذاری متفاوتی داشته باشد. نوع سازوکار قیمت گذاری انتخاب شده می تواند تفاوت بزرگی در درآمدهای تولید شده ایجاد نماید.

انواع قیمت گذاری:

1)قیمت گذاری مقطوع: قیمت ها از قبل تعیین شده و بر اساس متغیرهای ایستا هستند.

2) قیمت گذاری پویا: قیمت ها براساس شرایط بازار تغییر می کنند

مطالب پیشنهادی:

لوگوی جشنواره وب و موبایل ایران